Afazja w literaturze przedmiotu definiowana jest
różnorako. Zarówno w zakresie nomenklatury jak i klasyfikacji. W klasycznym
ujęciu afazja rozumiana jest jako „zaburzenie języka związane z brakiem
wykształcenia się kompetencji, ich wykształceniem się w stopniu
niewystarczającym do prawidłowej realizacji wypowiedzi lub z rozpadem systemu
komunikacyjnego” (WHO). Taka optyka patrzenia nie oddaje jednakże istoty
zaburzeń czy deficytów, które obserwujemy w przypadku dzieci. W tej grupie
pacjentów mówimy o nieprawidłowym rozwoju mowy, braku jej integracji, w
przeciwieństwie do osób dorosłych, u których zaobserwować można
dezintegrację mowy. Afazja jest zatem specyficznym zaburzeniem rozwoju mowy
wynikającym z zaburzeń wrodzonych lub nabytych powstałych w okresie prenatalnym,
perinatalnym lub postnatalnym i nie jest konsekwencją innych zespołów
zaburzeń. Do przyczyn wrodzonych najczęściej zalicza się
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zaburzenia mowy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zaburzenia mowy. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 22 sierpnia 2019
środa, 3 lipca 2019
Porady logopedyczne — sygmatyzm międzyzębowy
Jednym
z najczęstszych zaburzeń mowy u dzieci jest sygmatyzm miedzyzębowy, inaczej
mówiąc: seplenienie. Ta wada artykulacji polega na tym, iż dziecko, wymawiając
głoski szeregu syczącego: [s], [z] ,[c] [dz][1]
— wkłada język między zęby. Niekiedy możemy dostrzec seplenienie, gdy dziecko
wymawia szereg ciszący: [ś], [ź] ,[ć], [dzi] oraz szereg szumiący: [sz], [cz], [ż], [dż].
Gdy
zauważymy taką nieprawidłowość w artykulacji u dziecka, od kiedy powinna być rozpoczęta
terapia logopedyczna? Już od 3 roku życia! Błędne jest rozumienie, iż dziecko
ma jeszcze czas i dopiero od czwartego czy piątego roku kwalifikuje się na
zajęcia logopedyczne, to wyobrażenie wynika z braku znajomosci pojawiania się
głosek w rozwoju mowy. Jeśli jednak 4-letnie dziecko substytuuje (zamienia)
głoski szumiące na syczace, wymawiając „syba” (nie wkładając przy tym języka
między zęby) zamiast „szyba”, to nie musi uczęszczać na zajęcia logopedyczne,
ponieważ ma jeszcze czas, aby, głoska [sz] pojawiła się w naturalnym rozwoju
mowy. Głoski szumiące pojawiają się w piątym roku życia. Gdy się prawidłowa
realizacja głoski [sz] nie pojawi, wtedy jak najbardziej terapia logopedyczna
jest zasadna.
Jakie są przyczyny sygmatyzmu międzyzębowego? Geneza może być rożna, niekiedy jest to
zbyt długie korzystanie ze smoczka (zdaję sobie sprawę, jak niekiedy trudno
rodzicom wyegzekwować zakończenie przyjaźni dziecka ze smoczkiem, jako
uspokajaczem lub „zasypiaczem”, jednak jest to niezbędny krok, aby terapia logopedyczna była skuteczna. Są różne podglądy na
temat tego, kiedy powinno się usunąć smoka, większość specjalistów jest zgodna,
że na pewno po 18. miesiącu życia, dzieci ze smoczka już nie powinny
korzystać); nieprawidłowa budowa języka; za krótkie wędzidełko, które
kwalifikuje się do podcięcia. Może być to również wada zgryzu.
Pamiętajmy,
że odnośnie terapii logopedycznej, ostateczną decyzję podejmie logopeda lub
neurologopeda po diagnozie dziecka, wywiadzie z rodzicami oraz zapoznaniu się z
dokumentacją medyczną (badaniami). Dlatego, jeśli tylko coś nas niepokoi w
mowie, rozumieniu naszego dziecka, nie czekajmy, im wcześniej rozpoczniemy
terapię logopedyczną, tym szybciej zlikwidujemy wadę artykulacyjną.
Autor: Paweł Majcherczyk
Subskrybuj:
Posty (Atom)

